Meer info

Transpersonal coaching

Sinds 2O2O ben ik lid van RIIHS, de Reconstructive International Integrative Holistic School. RIIHS is een internationale school opgericht door Carola Castillo, waar transpersoonlijk coachen, therapeuten en facilitators in Reconstructive opgeleid worden. 

 

Reconstructief werk is ontstaan uit het systemisch werk. Carola (Venezuela) voegde aan het werk van Bert Hellinger ideeën en visies toe uit verschillende wetenschappen, uit filosofie-strekkingen, boeddhisme,…

Hieruit distilleerde zij een unieke werkvorm:

Reconstructive, een lichamelijke ervaring van dieper ‘weten’. Dit werk brengt je in contact met wat voorbij de muur ligt die wij als kind om ons heen bouwden om ons te beschermen, zowel op lichamelijk, mentaal als spiritueel vlak.

 

 www.reconstructiveschool.be


EMDR

EMDR is door bilaterale oogbewegingen trauma verminderen en verwerken (vrij vertaald).
EMDR is een techniek waarbij informatie van je traumanetwerk (trauma in uw herinneringen en lichaamscellen) naar je gezond aanpassingssysteem wordt gebracht. Er wordt door je hersenen een nieuwe connectie gelegd. Om dit teweeg te brengen, gebruik ik bilaterale stimulatie d.m.v. ‘oogbewegingen’ of een EMDR-toestelletje dat je in je handen houdt.


EMDR is een methode die ik inzet tijdens mijn sessies. Met deze techniek werk ik naar verwerking toe zonder te hertraumatiseren, zonder over details te moeten praten, zonder veel verhaal. EMDR kan zowel ingezet worden bij ‘complex trauma’ (bijv. seksueel misbruik) als bij ‘enkelvoudig trauma’  (angst, gebrek aan zelfvertrouwen, …).


Het verhaal van Anke (fictieve naam)
Anke is 25 en werd tussen haar 9 en 11 jaar seksueel misbruikt.
Haar hulpvraag: ‘ik wil kunnen omgaan met mijn verleden’.
Anke heeft een hoger diploma, werkt fulltime, functioneert. Zij heeft last van nachtmerries en chronische lichamelijke klachten.

Vertrouwen opbouwen, stabilisatie en dissociatie benoemen, staan op de voorgrond. Anke is zich niet bewust van haar dissociatie. Dit vraagt tijd.

Bij Anke betekent dissociatie dat ik haar zie ‘verdwijnen uit het moment’. Contact maken is dan moeilijk.

Zij zit nog wel bij mij in de sessie en toch is ze er niet.

Dan start ik met de EMDR techniek. Een sessie wel, dan een sessie niet. De dissociatie vraagt veel aandacht, waardoor ik de EMDR soms moet parkeren.

EMDR kan doorwerken. Ik weet dat Anke de nacht volgend op de sessie soms moeilijk slaapt. Het helpt haar dan om ’s nachts uit bed te komen en te tekenen.
Dan is er een doorbraak. Anke spreekt nu over de gevolgen van de feiten terwijl ze oogcontact houdt met mij. Haar lichaam spreekt een heel andere taal dan al de keren ervoor.  

Dit is een stap in de goede richting, maar we zijn er nog niet. Er is nog de automutilatie die al jaren de escape vormt voor wat haar overkomen is.

Zij heeft een ‘automutilatie-kalender’ gemaakt die geregeld in de sessies besproken wordt. Ook schuldgevoel blijft een thema.

‘Meisjes en vrouwen die seksueel misbruikt zijn, voelen zich vaak schuldig en medeverantwoordelijk voor het misbruik. Vreetbuien, braken en automutilatie zijn vaak een bewuste strategie om het lichaam (zichzelf) te straffen en pijn te doen.’
(uit ‘Praktijkboek EMDR’ van Erik ten Broeke, Ad De Jongh en hans-Jaap Oppenheim p.238)

 

Ondertussen is het traject met Anke afgerond en is zij naast haar werk terug gaan studeren. Ook voor de liefde is er nu plaats in haar leven…


Systemisch kijken

Wat is systemisch werken?

Systemisch werken gaat er van uit dat iedereen beïnvloed wordt door het systeem, de groep, waarin hij leeft of deel van uitmaakt.

Het eerste systeem waarin je terecht komt is je gezin en familie. Systemisch werken is een manier om inzichten te krijgen in jouw plek in dat systeem, team, werk,… en je verhoudingen met anderen vanuit die plek. Het leert ons waar belemmeringen zitten en waarom we vervallen in steeds hetzelfde – onbewuste – gedrag.

Hoe werk ik met een systemische blik ?

Ik  vraag de cliënt zijn probleem of hulpvraag op te stellen i.p.v. enkel maar te praten over het probleem. Opstellingen hoeven dus niet altijd over familie te gaan. Alles wat er in de therapieruimte staat, kan gebruikt worden voor de constellatie. Denk maar aan het halfvolle of half lege glas water…

 

Laat ik een voorbeeld geven van een mannelijke cliënt die ‘in een affaire zat’. We werkten met drie voorwerpen die de drie betrokken personen voorstelden. Zien en voelen i.p.v. denken en weten, raakten een andere laag dan enkel ‘praten over’.

Het had hem geholpen bij het nemen van een beslissing.

 

De ‘3 wetten van Hellinger’ zijn een belangrijk onderdeel van het systemisch kijken.
In een systeem zijn steeds 3 wetten van tel:

     1. De balans van geven en nemen.
     2. Ieder feit en individu heeft een plek binnen een systeem.
     3. Er is steeds een ordening, een hiërarchie.

Je kan al voorstellen dat hier veel verstrikkingen in mogelijk zijn. Bijv.

  1. Teveel geven of redder willen zijn. Daarmee hou je de ander klein.
  2. Mensen of feiten die verzwegen worden, hebben een invloed op al de individuen van het systeem.
  3. Een kind dat de plaats inneemt van een ouder, heeft gevolgen voor alle partijen.

Hoe werkt een opstelling in groep ?

‘Tijdens een constellatie stelt de persoon groepsleden, die hemzelf en zijn familieleden of collega’s vertegenwoordigen,
in de ruimte op zoals hij hen in relatie tot elkaar beleeft.
Dan komt de opstelling tot leven als een tableau-vivant:
de onderlinge verhoudingen en verstoringen in het systeem worden zichtbaar en voelbaar.

Vervolgens wordt gezocht naar een passende herordening waarin ieders plek en lot wordt erkend (…)’

(uit het boek ‘Vonken van verlangen: systemisch werk, perspectief en praktijk’ Wibe Veenbaas & Joke Goudswaard p.17)


In een groep van ongeveer 15 personen zijn de meeste aanwezigen representanten. Er zijn er enkele die een opstelling doen.
Na een paar inleidende zinnen van de opsteller, wordt de constellatie door de begeleider gestart.
De opsteller krijgt op een andere manier informatie dan enkel weten en praten over. Dit leidt tot inzichten en oplossingen.